1. Home
2. Verhuisdozen in een achterbak

Verhuisdozen in een achterbak

Sinds 1 januari werk ik ‘nieuw’. Dat lijkt tot nu toe geen al te grote overgang. Immers, veel onderweg, veel bij (potentiële) opdrachtgevers op gesprek zijn – dat was en is voor mij heel gewoon. Ik moet nu steeds een flexplek op de achtste verdieping van de Wilhelmina van Pruijsenweg vinden, maar dat lukt met uitzondering van de maandag eigenlijk ook heel aardig. En werkwijzen die bij Het Nieuwe Werken passen, zoals resultaatafspraken en output gericht werken, zijn ook niet nieuw voor RijksAdvies. Dus ook in die zin past HNW ons goed.

Eerlijk gezegd, ik vind het wel prettig werken met meerdere mensen in een ruimte, ieder voor zich geconcentreerd. Wie je niet kent, schud je de hand en zo ontmoet je nieuwe mensen. Iedereen doet aan clean desk, zorgt ervoor een ander niet teveel te storen, bakent geen bureau af met persoonlijke foto’s of andere dingen….

Het is waar dat onze werkplekken in het verleden vaak onbezet waren. Het voelt goed om hier slimmer mee om te gaan. Het is goedkoper, wat zich doorvertaalt in een lager tarief voor onze klanten. Tevreden klanten (ook ten aanzien van de prijs) werkt motiverend en zo is de kring rond. Allemaal prima dus!

En toch… het kan beter! Want wat te doen bijvoorbeeld met mijn twee verhuisdozen? RijksAdvies is de afgelopen vier jaar vier keer verhuisd. Soms zelfs twee keer per jaar. Verhuizen zit ons in het bloed. Door die verhuisbewegingen is mijn ‘archief’ echt ontdaan van alle ballast. Gadgets, vaantjes, beeldjes, en andere attenties zijn bij de verkassingen gesneuveld.

Overbodige paprassen heb ik dus al heel lang niet meer. Wat rest, zijn die twee verhuisdozen met stukken, boeken en andere naslagwerken die niet te digitaliseren en absoluut nodig zijn. Sinds 1 januari liggen ze in de achterbak van mijn auto. Thuis een plek geven is niet handig (want dan zijn de spullen op het werk niet bij de hand) en op het werk is geen plek.

Persoonsgebonden budget
Iets heel anders: mijn keuze voor een laptop was verkeerd. Het apparaat was te zwaar, te log om mee te nemen. Een persoonsgebonden budget van waaruit ik mijn eigen aanschaffen kunt doen, zoals een lichte notebook – maar ook telefoon, pennen en papier, zou mijn nieuwe werken nog beter ondersteunen.

Rijkspas
Was er maar alvast een Rijkspas! Dat zou het tijdsverlies tussen afspraken dat nu standaard bij de klant/opdrachtgever is aanmerkelijk verkorten. Bij BZK hebben we nu als RijksAdvies toegang via een eigen pasje. Een pied a terre op de campus in Den Haag is een uitkomst om tussen afspraken door toch productief te kunnen zijn of even met collega’s af te spreken.

Vertrouwelijk
Even iets wisselen met een collega vanuit mijn management rol is onhandig zonder eigen kamer. Even naar een ander plekje lopen ook, vaak is een bespreekkamer al bezet. Telefoneren zonder anderen te storen of een klantgesprek vertrouwelijk voeren is lastig. De gang leent zich daar slecht voor.

Je begrijpt het. Het is nog even wennen. Met vooralsnog meer voor- dan nadelen.

P.S. Die huiskamer van Martijn: goed idee. Wie helpt ons – daadwerkelijk en via ideeën – met de realisatie??

Bron: Weblog | Anneloes van Boxtel | 6 februari 2010
Link: http://www.rijksadvies.nl/blog/35/Verhuisdozen_in_een_achterbak?goback=%2Ehom